Home

Lieve allemaal,

Wie ver gaat, kan veel vertellen. Wie ver gaat en dan ook nog een Daycare opent, kan heel veel vertellen! De eerste week van The Palm Tree Daycare. Wat heb ik genoten.... Een paar mooie momenten:

Een klein meisje dat naar het toilet gaat en verwondert kijkt als ik het toilet doorspoel. Ze bedenkt zich geen moment, drukt ook op de spoelknop en duikt ondersteboven het toilet in... Om haar handen te wassen!

De moeder van een andere 3 jarige dame komt naar me toe. Of het waar is dat we haar dochter leren schrijven. Dat had ze heel trots aan haar mama verteld. Met een brede grijns laat ik haar de tekening zien vol rode krassen die dochterlief vanmorgen heeft gemaakt. Schrijven is wat veel eer voor dit gekriebel. Daar is mama het mee eens. Maar beide zijn we trots op deze kleine meid...

Lieve allemaal,

Vandaag was een spannende dag: de opening van de Day Care. Of eigenlijk de heropening. Verleden jaar september zijn we al begonnen maar dat was proefdraaien. Nu waren we klaar voor het serieuze werk. En serieus werd het.... Tegen kwart voor 7 kwam de eerste schattebout en rond 8 uur hadden we 9 schattebouten. Allemaal tussen de 2 en 5 jaar en allemaal afkomstig uit het naastgelegen township. En allemaal even verlegen. Zo ontzettend schattig.

Gedurende de dag kwamen er nog wat mama's langs. Of we voor hun chocolate kids ook een plekje hebben. En natuurlijk hebben we dat! Want hoe meer kinderen we kunnen helpen aan een goede toekomst des te gelukkiger worden wij. Morgen komen er dus 11 kids. En het eind is nog niet in zicht... Het schooljaar begint pas!

Lieve allemaal,



En zo zijn we aan het einde van onze kerstvakantie gekomen. De kinderen moesten vandaag voor het eerst weer naar school. Een heel nieuw schooljaar in het verschiet... Ze waren vanochtend allemaal een beetje gespannen en zenuwachtig. “Als ik maar niet bij die leraar in de klas kom” of “Als ik maar niet het hele jaar naast die ene jongen hoef te zitten.”

Vanmiddag bleek dat alle zenuwen voor niks waren geweest. Ze hadden allemaal een gezellige dag gehad. En omdat huiswerk deze week nog even niet aan de orde is, was het een relaxte middag. Even een duik in het nieuwe zwembadje, een spelletje spelen met de vrijwilligers of gewoon lekker jumpen op de trampoline. Het leek bijna weer vakantie. Met dat verschil dat de wekker morgenvroeg gewoon weer om kwart voor 6 afloopt!

Lieve allemaal,



Men neme 25 kids tussen de 6 en 18 jaar. Voeg daar 2 aunties bij. Hou in je achterhoofd dat deze kids geen luxe kennen en zichzelf thuis moeten zien te vermaken. Zonder speelgoed, zonder Playstation en zonder trampoline. Voor een gezellig resultaat mixen we dit met onze 15 schatten. Zie hier het resultaat: het allereerste Palm Tree BushCamp!

Lieve allemaal,



En zo is ook onze eerste Afrikaanse kerst alweer voorbij! In tegenstelling tot in Nederland vieren we hier maar één kerstdag. Dit jaar hadden we geluk: omdat kerst op een zondag viel, was de maandag erna een nationale feestdag. Dus stiekum toch twee kerstdagen!

Lieve allemaal,




Over twintig jaar heb je meer spijt van de de dingen die je niet hebt gedaan dan van de dingen die je wel hebt gedaan. Dus gooi de trossen los, zeil weg uit de veilige haven. Vang de wind in je zeilen. Verken. Droom. Ontdek!




Een bekende tekst voor onze trouwe lezers. Voordat we aan ons vrijwilligerswerk-avontuur begonnen was het de kop van een weblog. Wisten wij toen veel dat dit avontuur zulke gevolgen zou hebben... Het was ook de tekst op onze verhuiskaart afgelopen juni. En nu na een half jaar kunnen we wel zeggen dat onze beslissing om ons Nederlandse leven in te ruilen voor een Palm Tree leven een hele goede is geweest! Da's vast geen verrassing voor onze trouwe lezers.....

Lieve allemaal,



Verleden week vroeg iemand of we nog wat vrije dagen hadden gepland rond kerst. We glimlachten een beetje. Hoe leg je iemand uit dat elke dag hier voelt als een vrije dag? En helemaal nu de kinderen vakantie hebben. Vijf en een halve week maar liefst! Dus in plaats van een wekker die om kwart voor 6 afloopt, worden we nu langzaam wakker en genieten we van de geluiden in het huis. Kinderen die al zingend rondrennen, honden die achter de katten aanzitten... Een heerlijke manier om wakker te worden!

Lieve allemaal,



Afgelopen week leek het ineens of we door de kalender zijn ingehaald. Voor ons gevoel is het midden zomer, ergens juli of augustus. Zon schijnt, de eerste hele warme dagen hebben we al gehad. Overal bloeien bloemen en struiken langs de kant van de weg. In onze tuin bloeit de lavendel volop. De pompoenzaadjes die we hebben gezaaid groeien als kool en bloeien ook al.

Lieve allemaal,

Deze week geen spannend verhaal, maar foto's van het Palm Tree Bush Camp. Dit weekend staat er weer een klusdag gepland. Ons Bush Camp nadert de voltooiing...

Kijk en geniet!

Knuf Peter & Yvon

Lieve allemaal,



“Is de Kerstman rijk?” een simpele vraag van één van de kinderen. “Nou uhm, je weet toch dat de Kerstman een verzinsel is?”

Volgende vraag: “Ben jij rijk?” "Nou uhm, ik ben heel rijk want ik heb jou en je broers en zussen iedere dag om me heen. Dat maakt me erg gelukkig, daar kan geen geld tegen op”

Volgende vraag: “Maar als jij heel rijk zou zijn, wat zou je dan doen?”



Tsja, soms worden we hier met moeilijke vragen geconfronteerd. Natuurlijk heb ik de schattebout uitgelegd dat je met heel veel geld heel veel leuke dingen kunt kopen. En dat dat je best gelukkig kan maken. Maar dat het echte geluk toch echt in andere dingen zit. Een goede gezondheid. Fijne familie en vrienden om je heen. Terwijl ik hem uitlegde dat je geluk niet kunt kopen, bedacht ik me opens dat dat eigenlijk niet klopt.

Lieve allemaal,



Al weer een week voorbij....Wat gaat de tijd snel als je leuk bezig bent!



Een paar hoogtepunten (en vooruit, één dieptepunt) van afgelopen week.

Lieve allemaal,



We zaten met z'n drietjes bij de restanten van een brandend vuurtje. Peter had weer wat 'rommel' gevonden en de beste manier om daar van af te komen is volgens hem toch echt verbranden. Ros en ik genoten van de vlammetjes die een oude bank deden verdwijnen. Ondertussen babbelden we over het aankomende Camp. Van het geld dat we van familie en vriendjes hebben gekregen toen we Nederland verlieten, gaan we in volgend jaar februari gezellig met de hele familie op kamp. Verleden jaar ook gedaan en de kinderen praten er nu nog over. We bedachten dat het eigenlijk erg oneerlijk is verdeeld in de wereld. Er zijn hier zoveel kinderen die nooit ergens komen. Kinderen die in het binnenland wonen en nog nooit de zee hebben gezien. Kinderen die nog nooit een ontbijtje met eieren en spek hebben gegeten...

Lieve allemaal,



De krekels maken een lawaai van jawelste. Blinkende sterren in de lucht. Uitzicht op alle lichtjes in het township. Voor me op tafel een glas Zuid Afrikaanse rose en een klein knabbeltje. We zitten met z'n tweetjes in onze tuin en genieten van de heerlijke avond. We praten zachtjes om de kinderen niet wakker te maken en we nemen de afgelopen week nog even door.



We zijn druk bezig geweest om een voliere te bouwen. Dit stond al heel lang op het wensenlijstje van Ros, maar het kwam er nooit van. Nu is het gewoon geregeld. Maandag stond er nog niets en nu fladderen er 4 parkietjes in rond. De bedoeling is dat er veel meer in komen. En met de nodige jarige kinderen in het vooruitzicht moet dat wel goed komen. Ze hebben allemaal de handelsgeest van hun broer afgekeken, ze willen allemaal parkieten kopen van hun verjaardagsgeld...

Lieve allemaal,

Ergens februari van het afgelopen jaar heb ik jullie een sprookje verteld over mijn vriendje S. Inmiddels is er een dik half jaar verstreken. Tijd voor een update.

Lieve allemaal,

Vakantie in Holland. Hoe bevalt dat? Een vraag die ons de afgelopen anderhalve week vaak is gesteld. En steeds roepen we heel enthousiast dat het prima bevalt. Tuurlijk, want we hebben een heerlijk verblijfsadres. De zon schijnt volop. We genieten van boerenkool met worst en van de Hollandse dropjes. Onze agenda staat vol met gezellige koffie, lunch en dinerafspraken. Maar als een vakantie voelt het niet echt. Het is meer alsof we weer even terug zijn bij ons oude leven. Maar dan zonder eigen huis en zonder eigen baan. Heel vreemd. Het is er allemaal nog wel, maar het hoort niet meer bij ons.