Home

Lieve allemaal,



Zoals alle Be More vrijwilligers weten, wordt het sponsorgeld dat zij bijeen brengen heel goed gebruikt. Vijftig procent besteden zij op het moment dat ze bij ons zijn. In goed overleg met Ros. Veertig procent blijft bij Be More in de Palm Tree Spaarpot staan. Voor grote uitgaven. In het verleden is dat gebruikt voor het nieuwe huis. Ook is onze mooie witte bus ervan gekocht. En afgelopen week hebben we opnieuw gebruikt gemaakt van deze bijzondere spaarpot!

Lieve allemaal,



Ik kan de keren niet meer tellen dat we een telefoontje hebben gekregen van Child Welfare. Of we toevallig een plekje hebben voor een jongetje van 3, een meisje van 5, een pasgeboren baby. De verhalen zijn altijd hartverscheurend. Moeder is stervende en familie wil niet voor de baby zorgen. Het kind is gedumpt langs de kant van de weg of gewoon op de stoep bij Child Welfare achtergelaten. Ik heb het met eigen ogen gezien. Een klein hummeltje van van z'n billen tot zijn nek, één grote infectie. Omdat ie dagenlang in zijn eigen poep heeft gelegen. En niemand die een hand uitstak....



Iedere keer zorgde zo'n telefoontje weer voor een slapeloze nacht. Hoe zal het aflopen met dit kleintje? Is er ergens een nieuw thuis voor hem? Een lieve mama die hem zacht in slaap wiegt en hem troost als ie gillend wakker wordt?

Lieve allemaal,



Afgelopen week hebben we weer een mijlpaal bereikt: de eerste mama die haar zoontje naar onze Daycare brengt heeft een baan gevonden. Ze kwam het persoonlijk vertellen. Met een grijns van oor tot oor! Ze gaat als receptioniste aan de slag. En terwijl ik haar vertelde dat ik zo trots ben op haar doorzettingsvermogen (want ze heeft me ook alle verhalen verteld over alle sollicitatiegesprekken die op niets uit liepen..) vertelde ze me dat zij juist zo ontzettend trots is op haar drie jarige zoontje. Dat hij in zo'n korte tijd zo veel heeft geleerd. Dat hij veranderd is, beter luistert en socialer is geworden. En dat allemaal dankzij onze Daycare. Nou dan sta ik wel even te blozen hoor, om 6.45 uur in de ochtend...

Lieve allemaal,


Al vroeg worden we wakker van de kinderen. De Paashaas is geweest.... Voor allemaal is er een zakje met chocolade marshmallow eieren en een chocolade Paashaas. Gedoneerd door lieve mensen die onze kids een fijn Paasfeest willen bezorgen. En natuurlijk moet het allemaal achter elkaar worden opgegeten. Nog voor het ontbijt... Zo vaak eten de kinderen hier geen chocola, dus het is echt feest vanmorgen! We zitten erbij en lachen vertederend om alle chocolade snoeten.

Lieve allemaal,

Het regent vandaag. Het begon gisteravond al. Echte regen op z'n Afrikaans. Niks geen miezerige druppeltjes. Nee, een flinke tropische bui. Ik denk aan 'onze' Daycare kids. De meeste wonen in KwaMakutha, het township aan de overkant van de weg. In stenen huisjes waarvan ik hoop dat het dak waterdicht is. In golfplaten huisjes waarvan ik hoop dat de wind geen vat op de golfplaten krijgt. Ze zullen deze tropische bui best overleven, het zijn bikkels! Als ik zie hoe makkelijk ze omgaan met het feit dat ze vallen of zich bezeren... Soms wordt er een traantje gelaten, maar meestal wrijven ze even over de zere plek en gaan weer door met waar ze mee bezig waren.

Lieve allemaal,

Na 9 maanden wonen in Afrika werd het wel eens tijd om wat wilde beesten te gaan zien. In het dagelijks leven hebben we regelmatig apen in onze tuin. En natuurlijk hebben we 15 wildebrassen om ons heen. Maar echt Afrikaans wild.... dat was een tijdje geleden...

Dus vertrokken we gisterochtend naar het dichtsbijzijnde Gamereserve: Tala. Alleen de rit er naar toe was de moeite al meer dan waard. Het eerste stuk ging dwars door de rual erea. Een weg die blanken tot een aantal jaren gelden niet veilig konden rijden. Nu gelukkig wel, al blijft het goed oppassen geblazen voor alle potholes (enorme gaten in de weg) En zoals overal in Afrika is er altijd wat te zien langs de kant van de weg. Mensen en koeien lopen gewoon langs de snelweg, er wordt overal vers fruit verkocht in krakkemikkerige kraampjes. En natuurlijk zijn alle bontgeschilderde huisjes die willekeurig tussen de heuvels lijken te zijn gepland een lust voor het oog.

Lieve allemaal,

We zijn in jubelstemming! En dat willen we graag met jullie delen..

Sinds een week of 8 zijn onze homeschool kids druk in het Activity Centre. Naast de gewone standaardlessen werken ze 2 uur per dag met hun handen. Het allerleukste vinden ze het maken van armbanden. Urenlang zitten ze te priegelen met kleine glaskraaltjes. Maar het resultaat mag er zijn! Niet alleen wij vinden de armbanden erg leuk, onze vrijwilligers zijn er ook erg enthousiast over. Ze kwamen met het briljante idee om tijdens de Vrijwilligersdag (het moment dat alle vrijwilligers van andere Be-More projecten in de regio bij elkaar op visite gaan om te zien wat hun 'collega's' doen) de armbanden te verkopen. En inderdaad, het was een succes. Het verkoopbord was 's middags bijna leeg!

Lieve allemaal,

Het was een heel bijzondere dag vandaag. Niet alleen bijzonder voor Peter om 41 te worden, maar vooral bijzonder om het weer bij onze Afrikaanse familie te vieren.

Wegens succes van verleden jaar hebben we dezelfde ingredienten in zijn feestje gestopt. Zingende kids voor onze deur om half 8 in de morgen. Ontbijtje met z'n tweetjes bij Mugg & Bean, chocoladetaart met limonade bij thuiskomst. En daarna de hele dag springen en spelen op het jumpingcastle. Exact hetzelfde springkussen als verleden jaar. Twaalf bij vier meter. Met een klimtouw aan de ene kant en een glijbaan aan de andere kant. Al snel kwam de tuinslang en het badschuim erbij. En zie daar, alle ingredienten om een topverjaardag te vieren.

Tegen zes uur hebben we de stekker uit het jumpingcastle getrokken. De king himself was namelijk nogal vermoeid. Hij was toe aan een dutje in zijn hangmat.

Lieve allemaal,

Afgelopen weekend werden we weer even herinnerd aan Our Old Life. Ergens lang geleden (zo voelt het tenminste...) hadden we een heel ander leven in Holland. Met een huis met hypotheek, een prima baan en de daarbij behorende collega's. Van dat oude leven ken ik Nathalie. We werkten een jaar of 10 geleden samen bij De Bank. Zij vertrok na verloop van tijd naar een andere lokatie en zo verloren we elkaar uit het oog. Via via had ik begrepen dat ook zij een hele andere draai aan haar leven heeft gegeven: ze reist met manlief Kees de wereld rond in een stoere 4x4. En laat ze nou toevallig bij ons in de buurt zijn...

Lieve allemaal,

Als je met 15 kids en 5 volwassenen een weekendje gaat kamperen moet je heel veel mee nemen. De voorbereidingen begonnen donderdagmiddag al. Ros vroeg alle kinderen een lege tas te halen. Daarna 2 t-shirts. Die in de tas moesten. Daarna 2 shorts, 2 onderbroeken en 2 handdoeken. Het werd een heel geren door het huis, want waar haal je zo snel een schone onderbroek vandaan als je broer de laatste uit de onderbroekenkast haalt? Het was een vermakelijk gezicht, al die opgewonden gezichten... Maar het kwam goed, donderdagavond stonden er 15 tasssen gereed. En 20 lakens, 20 dekens en 20 kussens. Al snel werd duidelijk dat dat niet allemaal in de bus zou gaan passen.

Lieve allemaal,

Als je iets bewaart, dan heb je wat... Het is alweer 7 maanden geleden dat we Nederland achter ons lieten. Heel veel mensen vroegen ons toen of we nog wensen hadden. Omdat onze koffer en onze zee container bomvol zaten, bedachten we dat een aandenken in Euro's ons beter zou passen. En gelijk hadden we daar een hele mooie besteding voor: op Camp gaan met de hele Palm Tree familie!

En nu staan we aan de vooravond van dit Camp. Kinderen zijn al weken lang aan het aftellen, maar morgenmiddag na school gaat het dan eindelijk gebeuren. We gaan naar de plaats terug waar we in onze vrijwilligerstijd ook met de hele familie op Camp zijn geweest. Een kampeerterrein dat in de middle of nowhere ligt. Bereikbaar via een kilometerslang zandpad. We hebben het hele terrein voor ons zelf. Er is een heerlijk zwembad en voor alle maaltijden wordt gezorgd. We hoeven dus helemaal niets anders te doen dan gewoon te genieten.

Lieve allemaal,

Naast alle drukte in onze Daycare hebben we natuurlijk ook onze 4 homeschool kids thuis. Het zijn stuk voor stuk schattebouten, maar met een geestelijke beperking. Op een gewone school zouden ze niet mee kunnen komen. Vandaar dat ze thuis les krijgen van onze vrijwilligers. Les in Engels en rekenen, net zoals ieder ander kind. Omdat we weten dat ze nooit professor of dokter zullen worden, krijgen ze sinds begin van dit jaar les in Arts & Crafts. Iedere ochtend tussen 10 en 12 werken ze met hun handen. Om zo, als ze volwassen zijn, een boterham te kunnen verdienen.

Lieve allemaal,

Nog één keertje een verhaaltje over een bijzonder momentje in onze Daycare. Voor de laatste keer voorlopig, voordat jullie allemaal Day Care-moe worden...

Afgelopen dinsdag vierden we voor het eerst een verjaardag van één van onze kindjes. Hoe oud ze werd, was niet helemaal duidelijk. Volgens het aanmeldingformulier van de Day Care was ze 3 jaar. Maar op hetzelfde formulier stond als geboortejaar 2009. Dus of ze nou 3 of 4 jaar werd...Ik heb het maar in het midden gelaten.

Ze heeft een bijzondere verjaardag gevierd. Met een Oud Hollandsche Feestmuts, een Versierde Stoel en natuurlijk Taart met een Kaarsje. Ze kon haar ogen niet geloven. Net als al haar vriendjes en vriendinnetjes. Al die glunderende gezichtjes terwijl er nog maar een keertje 'Hip Hip Hurray' werd gezongen....

Lieve allemaal,

Wie ver gaat, kan veel vertellen. Wie ver gaat en dan ook nog een Daycare opent, kan heel veel vertellen! De eerste week van The Palm Tree Daycare. Wat heb ik genoten.... Een paar mooie momenten:

Een klein meisje dat naar het toilet gaat en verwondert kijkt als ik het toilet doorspoel. Ze bedenkt zich geen moment, drukt ook op de spoelknop en duikt ondersteboven het toilet in... Om haar handen te wassen!

De moeder van een andere 3 jarige dame komt naar me toe. Of het waar is dat we haar dochter leren schrijven. Dat had ze heel trots aan haar mama verteld. Met een brede grijns laat ik haar de tekening zien vol rode krassen die dochterlief vanmorgen heeft gemaakt. Schrijven is wat veel eer voor dit gekriebel. Daar is mama het mee eens. Maar beide zijn we trots op deze kleine meid...

Lieve allemaal,

Vandaag was een spannende dag: de opening van de Day Care. Of eigenlijk de heropening. Verleden jaar september zijn we al begonnen maar dat was proefdraaien. Nu waren we klaar voor het serieuze werk. En serieus werd het.... Tegen kwart voor 7 kwam de eerste schattebout en rond 8 uur hadden we 9 schattebouten. Allemaal tussen de 2 en 5 jaar en allemaal afkomstig uit het naastgelegen township. En allemaal even verlegen. Zo ontzettend schattig.

Gedurende de dag kwamen er nog wat mama's langs. Of we voor hun chocolate kids ook een plekje hebben. En natuurlijk hebben we dat! Want hoe meer kinderen we kunnen helpen aan een goede toekomst des te gelukkiger worden wij. Morgen komen er dus 11 kids. En het eind is nog niet in zicht... Het schooljaar begint pas!